Tag Archief van: Vrijwilligers

‘Neem zelf initiatief’ – er is meer mogelijk dan je denkt

Henk de Blij (68 jaar), organisator van het Oogcafé, is een man met een missie. Zelf heeft hij al veel drempels overwonnen en dat gunt hij anderen ook. Hij fietst, hij zwemt, hij organiseert bijeenkomsten, geeft voorlichting op Delftse scholen en hij reist met het OV het hele land door.

O ja, en hij is blind. Zijn motto: wacht niet af, neem zelf initiatief.

Henk de Blij zegt regelmatig dat hij ‘geluk’ heeft. Hij heeft geluk met zijn vrouw Esther, die hem helpt (‘niet altijd hoor, de dingen die ik zelf kan, moet ik vooral zelf doen’) waar nodig. Hij heeft geluk dat hij zelfstandig kan blijven wonen, met dank aan zijn blindengeleidehond Loebas, die hem feilloos de weg wijst. En hij heeft geluk met ‘zijn’ vrijwilligers, die het mogelijk maken dat hij kan zwemmen in het Sportfondsenbad en kan fietsen op een tandem. En misschien heeft hij ook wel geluk met zichzelf: als optimistisch mens met een sterke wil richt hij zich op de dingen die wél kunnen. En dan wil hij ook nog anderen helpen.

Dal

Het leven van Henk veranderde zo’n 13 jaar geleden. In die periode verslechterde zijn gezondheid van ‘slechtziend’ naar ‘blind’. Henk: ‘Toen heb ik  even in een kort, maar diep dal gezeten. Ik ben intensief gaan revalideren bij Visio Het Loo Erf in Apeldoorn; dat heeft mij enorm geholpen.’ Henk leerde hoe hij kon omgaan met zijn visuele beperking, hoe hij zelfredzaam kon blijven én hoe hij van alles kon blijven ondernemen.

Op pad

Henk is actief binnen de Nederlandse oogvereniging en reist veel met het openbaar vervoer, samen met zijn hond Loebas. ‘Een voorbeeld: ik stap in Delft in de trein en vraag bij binnenkomst in een coupé: is er toevallig iemand die in Dordrecht moet uitstappen? Wil iemand me misschien een seintje geven als we er bijna zijn? Mensen helpen je altijd, is mijn ervaring. Bij de NS kun je ook reisassistentie aanvragen. In Delft vind ik mijn weg wel, maar bijvoorbeeld op Amsterdam Centraal niet. Stel dat ik daar van perron 9 naar perron 23 moet, dan vraag ik vooraf telefonisch reisassistentie aan. Als ik daar op perron 9 arriveer, staat er keurig een NS-medewerker op me te wachten die me naar perron 23 brengt.’

Delen

Bovenstaand voorbeeld maakt duidelijk dat je wereld, ook met een beperking, ‘groot’ kan blijven. Dat is iets wat Henk graag ook met anderen wil delen, bijvoorbeeld in het Delftse oogcafé. ‘Het oogcafé bestaat nu zo’n 1,5 jaar. Eens in de zes weken komen mensen met een oogaandoening, en ook familieleden of vrienden, bij elkaar. Het is deels lotgenotencontact en ervaringen uitwisselen. Daarnaast hebben we ook altijd een inhoudelijk deel, bijvoorbeeld een aanbieder die iets komt vertellen over nieuwe hulpmiddelen.’

‘Ik ben behoorlijk actief en daar heb ik veel plezier in. Ik zeg niet dat iedere slechtziende moet leven zoals ik. Als je erg van luisterboeken houdt en liever thuis blijft zitten, vind ik het ook prima, maar ik zou het jammer vinden als mensen de deur niet uit durven of te weinig te doen hebben omdat ze niet weten hoe het moet. Soms moet je, bijvoorbeeld bij het zelfstandig leren reizen met het OV, een drempel over. Dat is de eerste keer lastig. Maar een tweede keer wordt het al makkelijker. En na tien keer weet je niet beter.’

Techniek

Wat betreft hulpmiddelen vindt Henk het een interessante, geweldige tijd. Zo maken apparaten zijn leven makkelijker. Daardoor kan hij genieten van duizenden luisterboeken en de krant van vandaag. En zijn telefoon is spraakcomputer en navigator tegelijk. ‘Met de huidige techniek is al zo veel mogelijk. Er wordt vaak gezegd dat mensen zich altijd aan de maatschappij moeten aanpassen, maar de maatschappij past zich ook aan de mens aan.’

Geleidelijn

Daarbij prijst hij zich gelukkig met het feit dat de gemeente Delft goed meewerkt om het leven van mensen met een beperking makkelijker te maken. ‘Zo heb ik bijvoorbeeld geleidelijnen (markeringen op straat-red) aangevraagd voor de looproute van het station naar mijn huis. Die zijn er nu. Ook bij het aanvragen van een rateltikker bij een verkeerslicht proberen ze snel te helpen. En met de steun van Delft voor Elkaar en de Oogvereniging kunnen we bijvoorbeeld het Oogcafé organiseren.’ Bij die organisatie zijn er – alweer in de categorie ‘durf te vragen’ – ook ‘ziende’ vrijwilligers betrokken.

Tandem en voorlichting

Over die vrijwilligers gesproken: Henk heeft inmiddels een aantal trouwe hulpen om zich heen. Zo stapt hij geregeld achterop zijn tandem met vrijwilliger Astrid. ‘Ik fiets ook regelmatig met Esther, mijn vrouw, maar zij werkt overdag en is dus niet altijd beschikbaar. Fietsen, bijvoorbeeld in de Delftse Hout of naar mijn dochter in Pijnacker, betekent voor mij vrijheid.’

Het nieuwste project van Henk is voorlichting: met dank aan vrijwilliger Lia Karlas – ze is ook betrokken bij de organisatie van het Oogcafé – gaat hij samen met zijn hond Loebas op bezoek bij Delftse basisscholen, waar hij vertelt hoe hij zich in het dagelijks leven redt. Zulke bezoeken werken twee kanten op, merkt Henk. ‘Ik vind het zelf erg leuk om te doen. En voor de kinderen is het volgens mij best leerzaam; ze hebben ontzettend veel vragen.’

Helpen

Ook op scholen vertelt Henk dat hij nog steeds graag onder de mensen komt en zo lang mogelijk zelfstandig wil blijven. En dat op straat de simpele vraag aan een slechtziende ‘Kan ik u misschien helpen?’ soms echt het verschil kan maken.

En over die hulp: komt het ook voor dat hij op straat hulp krijgt waar je eigenlijk niet zo op zit te wachten? Henk kijkt verder dan zijn eigenbelang: ‘Ja, dat gebeurt weleens, maar dan accepteer ik die hulp toch. Want een volgende keer is er misschien een andere slechtziende die die hulp juist wél hard nodig heeft.’

Bekijk hier onze themapagina van juli 2019

Gezond Natuur Wandelen: ‘Beweeg meer en geniet van de natuur’

Afgelopen zaterdag kwamen de Wandelbegeleiders van Gezond Natuur Wandelen Zuid Holland in Leiden bijeen om de Wandelbegeleiders cursus van de K.W.B.N. te volgen. Het was een koude en grijze dag, maar dat liet de deelnemers niet weerhouden om lekker naar buiten te gaan. In de ochtend, na de theorie, beoordeelden de deelnemers de verschillende manieren van wandelen. Daarnaast oefenden ze zelf met de technieken van de loopscholing. Na de lunch was het tijd om in tweetallen oefeningen te bedenken. Deze oefeningen werden buiten op een speelse manier in de praktijk gebracht. Van kracht oefeningen aan een speeltuig tot pion verwisselen tussen de bomen. Al met al was een lange, maar geslaagde dag.

Gezond Natuur Wandelen organiseert ook in Delft wandelingen.

Wandel je gezellig mee?

– Wekelijks op woensdagochtend. We vertrekken om 10.30 uur vanaf wijkcentrum Het Buitenhuis aan de Buitenhofdreef 274.
– Eén keer per maand (iedere eerste donderdag van de maand). We vertrekken om 10.30 uur vanaf de Papaver aan de Korftlaan 6.

vind een wandeling – Gezond Natuur Wandelen

Wandelbegeleider worden?

Wil jij ook Wandelbegeleider worden bij Gezond Natuur Wandelen in Delft, Zoetermeer, Voorschoten/Wassenaar of Leiden, kijk dan op de site: www.gezondnatuurwandelen.nl.

Een maatje voor een praatje: ‘iemand die tijd voor me had en me begreep’

Toen Janneke een burn-out kreeg, kreeg zij steun uit onverwachte hoek. Als financieel expert werkte ze meer dan 60 uur per week voor een multinational. Altijd onderweg en nergens tijd voor. “Toen ik ziek was, had ik hulp nodig. Bij mijn ‘maatje voor een praatje’ kon ik mijn verhaal kwijt. Het was fijn om met iemand te kunnen praten; iemand die tijd voor me had en me begreep.’’

“Ik realiseerde me dat er nog meer in het leven was dan finan­ciële vraagstukken oplossen. Ik maak nu andere keuzes”, gaat Janneke verder. “Tegen­woordig werk ik vier dagen, nog steeds bij hetzelfde bedrijf. Die vijfde dag ben ik nu zelf maatje voor iemand. Dat doe ik met veel plezier. Ik ben dankbaar voor wat deze persoonlijke zoektocht me heeft gebracht.’’

Wil je geen maatje worden, maar ben je wel benieuwd naar andere vormen van vrijwilligerswerk? Op de website van Delft voor Elkaar vind je alle mogelijkheden. Bekijk ze in de vrijwilligersvacaturebank: delftvoorelkaar.nl/vacatures. Of bel met Delft voor Elkaar: 015 760 02 00.

 

Iedereen een maatje

Mirona van der Linde (links op de foto): “met oprechte interesse, inlevingsvermogen, geduld en optimisme kom je al een heel eind. Bovendien leer je, door een ander te helpen ook meer over jezelf”.

Maatjes gezocht!
Het levert extra energie, een groter netwerk én meer zelfvertrouwen op: als vrijwilliger help je niet alleen een ander, maar ook jezelf. In Delft en omstreken zijn veel organisaties op zoek naar nieuwe vrijwilligers. Zet jij die ene stap? De coördinatoren Marjolijn Maas (Buddy Netwerk), Janine Gilliot (Informele Zorg en Ondersteuning, IZO) en Mirona van der Linde (Bezoekdienst Dementie) zien het gelukkig vaak gebeuren.

Of je als vrijwilliger nu op bezoek gaat bij een eenzame man, bij een dementerende vrouw of een gezin met problemen: als buddy, als maatje, kun je het verschil maken. Marjolijn Maas: “Een eenzame cliënt die begint te stralen als de vrijwilliger binnenkomt, die nieuwe energie krijgt, dat is mooi om te zien. De ‘magie’ die ontstaat als er een goede klik is, die is onbetaalbaar!’’

Een van de taken van Marjolijn en haar collega-coördinatoren is het zoeken naar een goede ‘match’ tussen vrijwilliger en hulpvrager. “Wij zoeken raakvlakken in interesses, bijvoorbeeld sport of tuinieren. Soms merk je al meteen dat beide karakters goed bij elkaar passen.’’

Onbetaald en onbetaalbaar
Veel Delftse organisaties voor vrijwilligershulp kunnen heel goed vrijwilligers gebruiken, bevestigt Janine Gilliot. Zij ziet geregeld dat mensen nog een vertekend beeld hebben van hun vrijwilligerstaken.

“Als vrijwilliger gaat het niet alleen om ‘geven’. Ga vooral iets doen wat bij je past. Dan levert het je ook wat op: een groter netwerk, je leert nieuwe mensen of nieuwe culturen kennen, er ontstaan nieuwe vriendschappen – soms ook tussen collegavrijwilligers – én je krijgt meer zelfvertrouwen omdat je ziet hoe belangrijk je bent voor een ander.

Vrijwilligerswerk is onbetaald werk, maar wat je doet is onbetaalbaar.’’ wel minder gezond zijn dan jij zelf, of het minder getroffen hebben dan jij.

Interesse
Diploma’s zijn niet nodig om een goede vrijwilliger te worden, zegt coördinator Mirona van der Linde: met oprechte interesse, inlevingsvermogen, geduld en optimisme kom je al een heel eind. Bovendien leer je, door een ander te helpen ook meer over jezelf, vindt Mirona. “Naast een goed gevoel – je ziét dat je nodig bent – staat het ook goed op je cv. En natuurlijk kun je jezelf verder ontwikkelen, bijvoorbeeld door het volgen van trainingen die we aanbieden.’’

En nee, vrijwilligerswerk is ook niet leeftijdsgebonden. Dus of je nu 17 jaar bent en één keer per week voorleest aan een kind met een taalachterstand of al wat meer levenservaring hebt en herinneringen ophaalt met een oudere man : je talenten inzetten kan altijd. Mirona: “Onze oudste vrijwilliger is 91 jaar, en het klikt enorm met haar cliënt. Geweldig!”

Informatie
Wil je geen maatje worden, maar ben je wel benieuwd naar andere vormen van vrijwilligerswerk? Op de website van Delft voor Elkaar vind je alle mogelijkheden. Bekijk ze in de vrijwilligersvacaturebank: delftvoorelkaar.nl/vacatures. Of bel met Delft voor Elkaar: 015 760 02 00.

Bekijk onze volledige themapagina van september.